Op 5 april 2026 is voormalig voorzitter en lid van verdienste Theo Luijendijk overleden.
Op zondag 1e paasdag is Theo getroffen door plotseling hartfalen welke hij niet te boven is gekomen. Dit in tegenstelling tot alle vorige aanvallen op zijn gezondheid, die hij door zijn sterke wil en doorzettingsvermogen altijd weer te boven kwam. Vaak zeiden wij tegen elkaar, dat Theo de wil om te leven, als geen ander in zich droeg.
Theo en ik leerden elkaar kennen op de TH Delft, die later TU Delft zou gaan heten, Theo was wetenschappelijk medewerker in de vakgroep waar ik ging werken als hoofd van de afdeling moddeling en casting.
Wij kregen al snel met elkaar te maken, omdat Theo van huis uit een Metaalkundige achtergrond had. Bij een wedstrijd op de Uithof brak de aluminium schaats van Maurice van de Wetering, bij de start van de 1500 m, in twee stukken. Theo werd lid bij DKIJV en ging meedoen aan de zomertraining. Op zaterdag ochtend het eerste training uur vond hij een goede start van het weekend. Hij deed zijn stinkende best om de schaats techniek goed onder de knie te krijgen. Hij was een echte volhouder in alles.
Deze stukken heb ik meegenomen naar het lab van de TU Delft en onderworpen aan een microscopisch onderzoek, Theo kwam erbij en van af die tijd hebben we heel veel schaatsen uren met elkaar doorgebracht.
Theo was geen echt talent op de schaats, maar zijn doorzettingsvermogen heeft hem in staat gesteld om de Weissensee te rijden, maar ook een tocht op het meer in het noorden van Japan, die door Theo als uitdaging werd gezien.
Ook de laatste jaren was hij, nog steeds 1 maal per week actief met Anja Noordam, Gerrit Moerman en Arno Haring, op de Uithof om hun rondjes te rijden.
Theo was erg begaan met DKIJV, zo zelfs, dat hij een aantal jaren de voorzittershamer hanteerde, wat hij met heel veel tact deed, in een moeilijke periode waarin DKIJV zich toen bevond.
Het enthousiasme bracht Theo over op zijn dochters, die de fijne kneepjes van het schaatsen bij DKIJV tijdens het jeugdschaatsen leerde.
Met het overlijden van Theo Luijendijk verliest DKIJV niet alleen een lid van verdienste maar ook een zeer beminnelijk mens, die altijd voor iedereen klaarstond.
Wij, DKIJVers wensen Margot, Annelies, Marije en hun gezinnen heel veel sterkte toe bij het verwerken van het verlies.
Theo zal altijd in mijn gedachten blijven als waardevol en zeer benaderbaar mens.
Wat je in je hart bewaard, raak je nooit meer kwijt.
Rein van de Velde
